maandag 21 juli 2008

Stilte

Het zit ertegen. Dikken ambras. Verwijten worden heen en weer geslingerd, het ene al wat raker dan het andere.
Maar niemand die het ziet, want het zit in mijn hoofd. Alle ruzies met Vriendin passeren de revue. "Je bent zo stil vandaag" constateerde een collega. Ik heb maar gezegd dat ik slecht geslapen had en moe was. Klinkt beter dan "daar heb jij niks mee te maken".
Enkele dagen geleden kreeg ik nog te horen dat ik straalde. Dat zal vandaag niemand zeggen vrees ik.
Bij deze aan iedereen die mij vandaag tegenkomt : "sorry, die donderwolk op mijn gezicht is echt niet jullie schuld!"
En nu ga ik lekker verder ruziën.

3 opmerkingen:

Lentesneeuw zei

Het voornaamste is dat je het eruit laat en niet zit op te kroppen. Innerlijke dialogen: ze zijn vervelend, maar scheppen misschien helderheid tegelijk?
Troostknuffel

Margo zei

Verwerking in full process dus...

M&M zei

Hopelijk raken de ruzies snel uit je hoofd! Probeer het los te laten, en die donderwolk op je gezicht... het is je vergeven!
Iedereen krijgt er al eens mee af te rekenen!
Het is zoals Margo zei... 'verwerking' en hier moet je door!
Veel sterkte en moed!

Lieve groetjes,